Leon (imię)


 

Zobacz też:

Warning: curl_setopt() function.curl-setopt: CURLOPT_FOLLOWLOCATION cannot be activated when safe_mode is enabled or an open_basedir is set in /home/icpl/domains/ekosmetyki.net/public_html/eko/arts/index.php on line 193
Leon (imię) – Wikipedia, wolna encyklopedia

Leon (imię)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Leonimię męskie pochodzenia grecko-łacińskiego. Imię to w starożytnej Grecji funkcjonowało jako zdrobnienie imion dwuczłonowych, zaczynających się lub kończących (jak Pantaleon) członem λεων (leon), który pochodzi albo od słowa oznaczającego po grecku "lud", albo "lew". Już od czasów starożytnych jednak powszechnie uważano to imię za oznaczające "lew". Imię to pojawiło się także u Rzymian, bądź jako zapożyczenie z Grecji, bądź niezależnie[1].

W Polsce imię to było zanotowane po raz pierwszy około 1265 roku w łac. brzmieniu Leo i około 1443 roku w formie Leon[2]. Poświadczono również formę Len (=Leon), która mogła także stanowić zdrobnienie od Lenarta.

U Słowian wschodnich odpowiednikiem tego imienia jest Lew, od którego notowano m.in. następujące zdrobnienia: Lewa, Lewk, Lewka, Lewko, Lewo, Lwik[3].

Na liście najpopularniejszych imion w Polsce zajmuje 163 miejsce[4].

Żeński odpowiednik: Leona.

Spis treści

edytuj Leon imieniny obchodzi

edytuj Papieże i święci noszący imię Leon

edytuj Cesarze bizantyjscy

edytuj Inne osoby noszące imię Leon

edytuj Postaci fikcyjne

edytuj Zobacz też

  • Lionelbrydżowa konwencja licytacyjna;
  • LEO I — brytyjski komputer opracowany w 1951 r.;
  • LeO H.13 — francuska rozpoznawczo-bombardująca łódź latająca;
  • LeO H.135B3 — francuski samolot amfibia patrolowy i szkolny;
  • San Leo — miejscowość i gmina we Włoszech;
  • St. Leo — 2 miejscowości w USA;
  • 9504 Lionel — planetoida.

Przypisy

  1. Fros H., Sowa F., Księga imion i świętych, t. 3, Kraków 1998, ISBN 83-7097-464-3
  2. Jan Grzenia, Słownik imion, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 2002, ISBN 83-01-13741-X
  3. M. Malec (red.), Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych t. 2, Kraków 1995, ISBN 83-85579-68-0
  4. Imeininy. „Nowości”, s. 18, 2010-04-19.